Nie musisz zdobywać wszystkich wiadomości z Internetu. Po określeniu in­teresujących cię stanowisk pracy pora dowiedzieć się więcej od osób, które zajmują te stanowiska.

Przede wszystkim należy wyjaśnić, na czym rzeczywiście polega rozmo­wa informacyjna. Wielu kandydatów traktuje ją jako zastępczą formę roz­mowy kwalifikacyjnej . Każdy menedżer obawia się zatem, że będzie ona miała na celu zdobycie oferty pracy, toteż prośbę o nią traktuje niechętnie.

W rzeczywistości jest ona sposobem gromadzenia informacji, a nie za­kamuflowaną rozmową kwalifikacyjną. Peter Vogt, który pełni funkcję kon­sultanta kariery w Monsterze, sugeruje, że osoba, która bierze w niej udział, powinna zachowywać się jak dziennikarz przeprowadzający wywiad. Zada­jesz pytania, ponieważ twoim celem jest podjęcie przemyślanej decyzji do­tyczącej pracy.

Rozmowa informacyjna jest ponadto okazją do przećwiczenia swojej prezentacji. W pewnym momencie będziesz poproszony o powiedzenie cze­goś o sobie. Nie musisz wtedy dokonywać pełnej prezentacji swojej osoby, jednak to, że coś o sobie powiesz, będzie jeszcze jednym ćwiczeniem, które spowoduje, że poczujesz się swobodniej podczas rozmowy kwalifikacyjnej.

Pierwsza decyzja, jaką musisz podjąć, dotyczy oczywiście osoby, z którą chcesz rozmawiać. Twoimi rozmówcami mogą być:

- członkowie rodziny i przyjaciele,

- ludzie, jakich napotkałeś podczas swoich poszukiwań,

- pracownicy firm stanowiących przedmiot twojego zainteresowania,

- nauczyciele,

- absolwenci twojej szkoły,

- osoby, które zostały ci polecone przez kogoś z powyższych kategorii.

Nie marnuj miesięcy na dotarcie do dyrektora generalnego, jeśli nie je­steś do końca przekonany, że nikt inny nie jest w stanie go zastąpić. Często więcej informacji można uzyskać od tego, kto wykonuje pracę, której po­szukujesz, niż od jego kierownika. Spotkania z członkami zarządu traktuj jako część budowania sieci kontaktów, a niejako waru­nek sine qua non swoich badań.

Nie przystępuj do rozmów informacyjnych przed przeprowadzeniem gruntownych poszukiwań w Internecie lub bibliotece, w przeciwnym razie nie będziesz w stanie zadawać inteligentnych pytań. Powinny one dotyczyć wymienionych niżej zagadnień.

Charakterystyka stanowiska pracy. Twój rozmówca może ci je przedstawić we właściwej perspektywie, ponieważ dobrzeje zna.

Sposób, w jaki należy kierować swoją karierą zawodową. Niektórzy z twoich rozmówców mają za sobą tradycyjną, inni nietypową ścieżkę kariery. Niemal każdy z nich ma plany zawodowe, o których może będzie chciał z tobą porozmawiać.

Tendencje w branży. Ile w określonym zawodzie zarabia się dzisiaj, a ile zarabiać się będzie jutro? Zwiększa się czy maleje liczba możliwości? Na czym będą one polegać za pięć, dziesięć lub piętnaście lat?

Zalety i wady danego stanowiska pracy. Materiały, jakie na temat różnych zawodów można znaleźć w prasie czy Internecie, koncentrują się na ogół na ich pozytywnych aspektach. Czy nie chciałbyś poznać także i tych negatywnych?

Docelowi pracodawcy. Możesz wziąć ze sobą wydrukowaną listę swoich docelowych przedsiębiorstw i spytać: „Co wiecie na ich temat? Czy nie zapomniałem o którymś z pracodawców? A może mojej docelowej pra­cy powinienem poszukać także w innej branży?".

Ludzie, którzy odnieśli sukces w swojej dziedzinie. Jeśli zastanawiasz się, czy twoja osobowość jest odpowiednia dla danej kariery, twoi rozmówcy mogą pomóc ci w rozstrzygnięciu tej sprawy. Mogą także poradzić ci, jakiego rodzaju wykształcenie, doświadczenie zawodowe oraz umiejęt­ności będą ci potrzebne, a także jak je zdobyć.

Inne źródła informacji. Zawsze pytaj: „Z kim jeszcze powinienem poroz­mawiać?" oraz „Gdzie mogę nauczyć się więcej?". Osoby, które wyko­nują dany zawód, wiedzą więcej o ukrytych źródłach informacji niż bi­bliotekarze.

Hubert 2009-08-21